....وقتی از "اتن" به "بنارس"از یونان قرن پنج و چهار وسه ودو پیش ازمیلاد-دوره ی سقراط وافلاطون وارسطو وامثال اینها-به هند واز"جمهوریت"افلاطون به"ودا" و "اوپانیشاد ها" می ایم .خویش را در پروازی بلند می بینم واحساس میکنم که از دوره ی دبیرستان به دوره ی عالی تحقیق وتفحص ماوراء درس وارد میشوم .چنان است که از جوانی فیلسوف ماب ودانشمند به روح عظیم پر از شگفتی ای رسیده ام که همه ی افرینش را پر کرده است....ص280 همان تاریخ